๖ ธันวาคม ๒๕๕๗

วันนี้วันที่ ๖ ธันวาคม ๒๕๕๗

วันนี้เมื่อ ๓๓ ปีที่แล้ว มีเด็กน้อยลืมตาขึ้นมาดูโลกใบนี้

เด็กน้อยผู้มาพร้อมความหวัง ความคาดหวังต่างๆนานา

เด็กน้อยคนนั้น เติบโตขึ้นมาท่ามกลางความรักความอบอุ่น

แต่แล้ววันหนึ่ง

เด็กน้อยเหมือนต้องคำสาปบางอย่าง

ชีวิตสะดุดชะงักไป ซวนเซ เดินต่อไปตามชะตา

พานพบเรื่องราวนานา ดีบ้าง ร้ายบ้าง

ภูมิป้องกันในชีวิต ก็มีเท่าที่มันมี แต่ก็ดำเนินมาได้จนถึงวันนี้

มาวันนี้

ประสบกับสภาพอันเป็นจริง รู้จักธรรมะมากขึ้น ทุกสิ่งเป็นไตรลักษณ์

วันนี้เป็นวันที่ดี เหมือนกับทุกๆวัน

สุดท้าย ตัวเราเองก็ยังไม่รู้ว่า ชีวิตจะเดินไปทางไหน

ชีวิตเกิดมาทำไม เพราะอะไรต้องดำเนินกันไปตามครรลอง

น้อยใจมั้ย? ก็น้อยใจนะ แต่ก็นั่นล่ะ ไตรลักษณ์ อนิจจัง ทุกขัง อนัตตา

เกิดขึ้น ตั้งอยู่ ดับไป ไม่มีอะไรจีรัง แม้แต่ความรู้สึก สุดท้ายก็สูญสลาย

มันยากนะ ยากจริงๆ ที่จะมองอาการที่เกิดขึ้น ในแบบที่มันเป็น

คำพูดของคนมันสำคัญจริงๆ สร้างสรรค์ได้พอๆ กับการทำลายเช่นกัน

ปวดหัวจริงๆ

พอละ..

กู้ดบาย…..

Leave a Reply